Warcraft: Y Llanw’n Troi?

gan Elidir Jones

Fyddwch chi’n ymwybodol, mae’n siŵr, bod gennym ni yn f8 HQ dipyn o hanes efo ffilmiau’n seiliedig ar gemau. Allwch chi weld ein eitemau ni arnyn nhw ar Y Lle fan hyn a fan hyn – a wir, roedd ymchwilio i’r eitemau yma mor boenus. Dydi’r ffilmia ‘ma ddim yn dda, folks, hyd yn oed ar lefel eironig.

Ar nodyn mymryn hapusach, dyma fi yn trio amddiffyn y ffilm Super Mario Bros… er bod fy nhafod yn sownd yn fy moch fan hyn. Dydi’r un yna ddim yn gampwaith, yn amlwg… a wir, does ‘na ddim gêm wedi ei throi’n ffilm sydd wedi bod yn agos at gampwaith hyd yn hyn. Mae’r Mortal Kombat cynta’n hwyl mewn ffordd camp, ac mae ambell i Resident Evil, Silent Hill Tomb Raider yn olreit, sbo. Ella fydd Assassin’s Creed, allan fis Ionawr, yn newid pethau.

Neu ella – ella, ella, ella – bod y ffilm gwirioneddol dda cynta yn seiliedig ar gêm wedi ei rhyddhau yn gynharach flwyddyn yma, a prin bod y byd (neu’r gorllewin, o leia) wedi sylweddoli.

Wnes i ddim trafferthu mynd i weld Warcraft (neu Warcraft: The Beginning, i roi’r teitl llawn, braidd yn lletchwith) pan wnaeth y ffilm daro’r sinemâu ddiwedd mis Mai. Wnaeth ddim lot o bobol drafferthu, deud y gwir. Er ‘mod i wrth fy modd efo ffantasi, ac yn lled-gyfarwydd efo byd y gêm achos y sbin-off, Hearthstone… do’n i ddim yn meddwl bod y ffilm yn edrych yn rhy grêt. Ro’n i isio cyffroi am y peth, ond roedd y trelyrs yn gwneud iddo fo edrych fel cartŵn mawr llachar, digon di-nod. Wele:

Ond wnes i brynu’r ffilm ar Blu-Ray yn ddiweddar. Bellach, dwi wedi ei gwylio hi ddwywaith. Ac mae’n deg dweud bod fy marn wedi newid. Eitha dipyn.

Y stori, felly. Mae byd yr Orcs (y bobol mawr gwyrdd o bob ffantasi erioed) yn marw. Yn defnyddio hud dieflig, mae’r dewin Gul’dan yn llwyddo agor porthwll…

Waw, gair da.

… i fyd Azeroth, reit yng ngardd gefn y brenin Llane Wrynn, ac yn mynd ati i garcharu pobol y wlad, bwydo ei hud efo’u eneidiau, ac adeiladu porthwll llawer iawn mwy, er mwyn i bob un Orc allu croesi drosodd a rheoli’r byd newydd. Ar ochr y ddynol ryw, cawn ddilyn ymdrechion Anduin Lothar – gwas mwya ffyddlon y brenin – er mwyn rhwystro hyn rhag digwydd, efo cymorth gan y dewin ifanc Khadgar, yr arch-ddewin Medivh (oes, mae ‘na lot o ddewinod), a’u carcharor nhw, yr hanner-Orc Garona.

Ac ar yr ochr arall, dydi rhai o’r Orcs chwaith ddim yn fodlon dilyn y teyrn Gul’dan. Yn gudd, mae Durotan, ei wraig Draka, a’i ffrind Orgrim, yn mynd ati’n gudd i ymuno efo’r ddynol ryw er mwyn ymladd yn ôl. Ond, yn amlwg, dydi pethau ddim yn mynd yn hollol llyfn, ac mae ‘na fradwyr ym mhobman…

Film Title: Warcraft

Yn gyffredinol, doedd y beirniaid oedd ddim yn gyfarwydd efo World Of Warcraft ddim yn rhy hapus efo’r ffilm – efo’r beirniad dylwanwadol Mark Kermode yn eithriad nodedig. Roedd ffyddloniaid WoW, ar y llaw arall, wrth eu boddau, yn colli eu cŵl yn llwyr dros y dwsinau o gags a chyfeiriadau sy’n dotio’r peth. Ac er, fel dwi’n deud, dwi ddim yn gwbod lot am fyd Warcraft oni bai am y llond llaw o gymeriadau a chreaduriaid o’r ffilm sydd hefyd yn gardiau Hearthstone, dwi’n dueddol o gytuno efo’r ffans.

I fod yn onest, dwi ddim yn meddwl bod hi’n bwysig pa mor gyfarwydd ydach chi efo’r gemau. Y genre ffantasi sy’n fwy tebygol o wahanu pobol fan hyn – ac mae beirniaid “parchus” o ffilmiau a llenyddiaeth ill dau yn nodweddiadol alergaidd iddo fo. Ta waeth amdanyn nhw – os ydi ffilm yn llawn cymeriadau efo enwau fel Archmage Antonidas a Magni Bronzebeard yn eich cyffroi chi, does dim byd yn eich rhwystro chi rhag mwynhau Warcraft. Os ddim… wel, debyg iawn eich bod chi wedi stopio darllen yn barod.

3067954-img5

Ar wahân am hynny, dwi’n gweld sut ellith rhywun gymryd yn erbyn y ffilm. Mae ‘na ormodedd o CG, yn amlwg, ac mae’r penderfyniad i gael un Orc – Garona – wedi ei chwarae gan actores go-iawn tra bod y gweddill wedi eu creu ar gyfrifiadur yn parhau i fod yn un braidd yn od. Dydi lot o’r cymeriadau ddim yn cael lle i anadlu, chwaith. Dyma un ffilm ffantasi fyddai wir wedi gallu bod yn hirach, i ni gael mynd o dan groen cymeriadau fel Orgrim a Llane, ac i esbonio ambell agwedd o’r plot sy’n cael eu brysio, braidd.

Ond oni bai am hynny, mae ‘na gymaint i’w hoffi am Warcraft. Mae’n gwrthod deuoliaeth da-a-drwg syml Tolkien, yn dewis system foesoldeb llawer mwy amwys, bron yn Game Of Thrones-aidd. Mae’n cynnwys sawl perfformiad gwerth chweil, gyda Toby Kebbell (Durotan) a Ben Schnetzer (Khadgar) yn sefyll allan i fi. Er bod y CG yn mynd yn ormod, mae gweld byddinoedd o Orcs a dynion yn brwydro yn dal i gymryd eich hanadl ar adegau – mae ‘na bwysau go-iawn i’r Orcs sy’n eu codi nhw uwchben eich Turtles a’ch Transformers arferol. Ac, yn fwy na dim, mae’n gwneud i chi fod isio mwy. Mae ‘na gymaint o stwff o fyd y gemau all gael ei ddefnyddio mewn dilyniant, ac mae’r ffilm yn gorffen drwy bryfocio ffans yn wyllt wrth i ni gael ein cyflwyno i un o gymeriadau canolog y saga. Dwi wir yn gobeithio bod ‘na ail ffilm ar y ffordd.

Ac ella wir bod ‘na. Er bod Warcraft yn fflop ariannol anferth yn y gorllewin, roedd y stori braidd yn wahanol yn Tseina, sef y farchnad mwya ar gyfer ffilmiau erbyn hyn. Pa mor wahanol? Wel…

warcraft-tseina

Dyna restr o’r ffilmiau mwya llwyddiannus yn Tseina erioed, efo Warcraft yn eistedd yn gyfforddus yn rhif wyth, uwchben Avengers: Age Of Ultron, Jurassic World, Avatar, Titanic, Star Wars: The Force Awakens… wel, uwchben bob un ffilm arall, deud y gwir. Oni bai am saith. Amser a ddengys a fydd hwn yn ddigon i demtio’r cyfarwyddwr Duncan “mab David Bowie” Jones yn ôl, ac a fydd y pwerau cudd sy’n rheoli’r pethau ‘ma’n gadael iddo fo wneud. Ond mae o isio gwneud un arall. Gadewch iddo fo, neno’r tad.

Dyma’r peth. Mae’n anodd iawn gwneud ffilm ffantasi dda. Mae ‘na gymaint wedi methu’n llwyr (Dungeons & Dragons, In The Name Of The King, The Beastmaster), efo’r clasuron (The Lord Of The Rings, The Princess Bride, Jason And The Argonauts) yn brin ofnadwy.

Dydi Warcraft ddim yn cyrraedd y lefelau yna. Ond mae o yn cyrraedd lefel rhywle’n y canol. Y lefel lle mae’r ffilmiau ‘na ‘da chi’n ddigon hapus i’w gwylio ar bnawn Sul – Willow, The Hobbit, Excalibur – yn llechu’n hapus efo’i gilydd. Ar yr un pryd, mae Warcraft yn teimlo’n fwy modern, yn fwy hwyl, ac yn fwy cymhleth na rheini i gyd. Ac o ran ffilmiau’n seiliedig ar gemau… dydi’r dewis ddim yn grêt, mae’n wir, ond alla i ddim meddwl am un arall sy’n dod yn agos at y safon yma.

Os ‘da chi’n ffan o ffantasi, ac yn ffan o’r gemau – neu’n gwbwl anwybodus ohonyn nhw, a ddim yn gwbod y gwahaniaeth rhwng eich Gorehowls a’ch Doomhammers – mae ‘na bethau lot gwaeth allwch chi wneud efo dwy awr na suddo i mewn i’ch soffa,  a chymryd trip i fyd Warcraft.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s